Een vervolg op mijn eigen ervaring met Low Dose Naltrexon (LDN)
Wat er gebeurde na het delen van mijn verhaal
Toen ik mijn eerste artikel over Low Dose Naltrexon publiceerde, lazen bijna tweeduizend mensen het binnen een week (Nederlandse en Engelse versie). Mensen reageerden vanuit alle hoeken van de wereld. Sommigen waren hoopvol, anderen nieuwsgierig, sommigen teleurgesteld of zelfs bang. En in de long covid groepen waar ik deel van uitmaak, las ik tientallen persoonlijke ervaringen. Dat heeft me opnieuw aan het denken gezet. Hoe kan het dat LDN bij de één een bijna directe verlichting geeft, terwijl een ander er totaal niets van merkt of zelfs slechter wordt?
Reacties die me raakten
Als je zoveel verhalen leest, zie je patronen ontstaan. Sommige mensen voelen binnen een paar dagen een duidelijke verbetering. Anderen merken helemaal niets. En weer anderen krijgen er juist meer klachten bij. Dat maakte me nieuwsgierig. Hoe kan hetzelfde medicijn zulke verschillende reacties oproepen? Terwijl ik zelf geen arts ben, heb ik wél jarenlang geleefd met post-virale klachten, lange tijd met long covid geworsteld, en een immuunsysteem dat alle kanten op schoot. En toen ik alles naast elkaar legde, werd één ding steeds duidelijker.
Long covid is geen één ziekte
We noemen het allemaal “long covid”, maar het is geen één aandoening. Het is een verzamelnaam voor verschillende onderliggende ontregelingen. En dáár zit de kern. LDN werkt vooral via het endorfine- en opioïdreceptorsysteem. Het helpt de communicatie tussen het brein en het immuunsysteem herstellen. Daardoor reageren mensen bij wie het zenuwstelsel vastzit of bij wie het immuunsysteem gedereguleerd is vaak goed op LDN. Maar veel mensen in de groepen waar ik lees, hebben symptomen die sterk lijken op Epstein-Barr-reactivatie en andere herpesvirussen. Als de kern van hun klachten ergens anders ligt, dan kan LDN simpelweg niet doen wat ze ervan hopen.
Mijn eigen achtergrond speelt mee
In mijn geval waren mijn long covid symptomen nauw verbonden met mijn zenuwstelsel. Ik kon endorfines niet goed opnemen. Daarom voelde ik vrijwel meteen effect toen LDN begon te werken. Mijn slaap werd dieper. De angst verdween. Mijn lichaam ontspande. Ik voelde emoties weer. Mijn creativiteit kwam terug. Maar iemand bij wie vooral virale restactiviteit de klachten veroorzaakt, heeft vaak een andere behandeling nodig. LDN faalt dan niet. Het richt zich alleen op een ander mechanisme dan waar hun klachten vandaan komen.
De donkerste gedachten die niemand hardop durft uit te spreken
In diezelfde groepen zie ik berichten voorbij komen die me recht in mijn hart raken. Mensen die schrijven dat ze “er klaar mee zijn”. Mensen die plannen maken om uit het leven te stappen. Mensen die zelfs al met hun familie hebben besproken hoe ze het willen doen. Dat is niet alleen heftig. Dat is levensgevaarlijk. En ik weet hoe donker dat kan voelen, want ik ben zelf ook in die gedachten geweest. Als jij dit leest en iets daarvan herkent, wil ik direct tegen jou spreken. Je bent niet alleen. Je bent geen last. Je bent niet hopeloos verloren. Praat met iemand, vandaag nog. Stuur een bericht naar een vriend, een familielid, een lotgenoot. Blijf niet stil. Er is hoop. Er zijn nieuwe behandelingen. En er zijn mensen die naast je blijven staan, ook in je donkerste momenten. Blijf. Je verdient het om jezelf terug te vinden.
De strijd om überhaupt LDN te krijgen
Wat me ook opvalt, is dat heel veel mensen LDN niet eens kunnen proberen omdat hun huisarts het weigert voor te schrijven. Het is off-label, en dat maakt het onnodig moeilijk. Terwijl mensen met long covid al jaren in overlevingsstand staan, wordt een van de weinige mogelijke hulpmiddelen hen simpelweg onthouden. Dat doet pijn om te zien. We hebben meer bewustzijn nodig. Meer kennis bij artsen. En vooral meer compassie voor mensen die al veel te lang ziek zijn. Niemand kiest hiervoor.
Wat dit ons laat zien
LDN is geen wondermiddel. Het is een gereedschap. Een heel krachtig gereedschap voor de juiste persoon. Maar we hebben allemaal een ander verleden, andere virussen, andere triggers, andere trauma’s, andere immuunsystemen. Als LDN bij jou werkt, zegt dat iets over de bron van jouw klachten. En als het niet werkt, betekent dat niet dat er geen hoop is. Het betekent alleen dat jouw systeem een andere ingang nodig heeft. Er is meer te ontdekken. Meer te helen. Meer om te proberen.
We genezen samen, stap voor stap
Dit is waarom ik mijn verhaal deel. Waarom ik deze vervolgblogs schrijf. Omdat ik wil dat jij je gezien voelt. Gesteund. Minder alleen. En omdat ik geloof dat we elkaar nodig hebben. Als je iets meeneemt uit dit stuk, laat het dan dit zijn. Je staat hier niet alleen in. Wij staan naast elkaar. En er is hoop. Zelfs op de dagen dat jij hem niet voelt. Geef niet op. Jij verdient herstel. Jij verdient rust. Jij verdient je leven terug.
Arjan Eikelenboom ❤️
arjan eikelenboom 